Voor Emily I

Het is 27 augustus.

De dag na het incident, zij is aan het werk, nemen camera’s boven haar deur de volgende beelden op. De buurvrouw komt haar tuin binnenlopen met andere Turken, zet een mandje met eieren op de tuintafel, pakt er enkele uit en stapt naar achteren. Struif druipt van het raam.

Haar oudste belt haar bij een klant. Hij gilt.

‘Mama, ze roepen kinderverkrachter en trappen tegen de deur. Lenn is zo bang.’

Haar banden gieren na als zij bij thuiskomst haar jongens in haar armen sluit.

Een hel opent zich waarin zij bijna ten onder gaan.

 

Voor Emily II

Twintig uur eerder loopt Remo naar de gele speeltuin. Hij wil voetballen als er jongens zijn die met hem willen spelen. Zijn haar is een beetje opgeschoren aan een kant en aan de andere kant een beetje langer. In zijn mond heeft hij een beugel en op zijn voorhoofd een verdwaalde pukkel.

Zwarte jongens slaan met stokken in het gras, klonten begroeide aarde zwiepen door de lucht en roepen: ‘hé bitch, hé bitch!’ naar een voorbijrijdende vrouw.

Hij loopt aan ze voorbij, kijkt ze niet aan.

‘Kankerbleekscheet!’

 

Het glijdt van hem af, hij heeft het al zo vaak gehoord. De jongens wonen in een ander deel en komen naar de waterkant om stokken te snijden van afgerukte takken.

Toen hij tien was, vier jaar eerder, sloegen ze hem een hersenschudding en dwongen hem hondenstront te eten.

Mama zei toen: ‘Ze deden dat omdat jij anders bent.’

Bij de speeltuin is alleen Zehra aan het schommelen, zijn buurmeisje van twee huizen verderop.

‘Remo?’ vraagt ze, komt van de schommel af, ‘bloemetjes plukken, ga je mee?’

Haar handje, net zo lichtbruin van kleur, verdwijnt in de zijne. Samen lopen ze weg van de gele speeltuin, hij slungelig, zij met toonladders in haar kinderstem.

Remo die alles van sterren en vastgelopen computers weet, zegt tegen Zehra: ‘ik weet waar madeliefjes staan, daar onder het bruggetje. Weet je dat je de blaadjes kunt eten? In Wikipedia staat dat je dan niet ouder wordt.’

‘Wikiwikiwiki,’ zingt het meisje naast hem in haar felroze jurkje. Ze draagt ook roze flatjes en heeft roze linten in haar haar.

 

Het is half acht op die zomerse zondagdag.

mili

schrijft

   Ambilicious studio